Go for Africa
Daan en Guus met extra jerrycan met olie op weg naar Gambia
De reis
Op zondag 25 januari is het zover. Dan stappen liefst zeven studenten van Ter Aa in hun (tweedehands) auto richting Gambia in het kader van een nieuwe missie van Go for Africa. Over het ‘ritje’ doen ze welgeteld 22 dagen. Aansluitend gaan ze zeven weken stage lopen, redelijk gelijkmatig verdeeld over een periode in zowel Gambia als Senegal.
De zeven schieten evenals de 34 andere deelnemers in Badhoevedorp uit de startblokken. Om precies te zijn bij het Corendon Amsterdam Schiphol Airport Hotel waar ze worden uitgezwaaid door onder meer de ambassadeurs van Gambia en Senegal. Vandaaruit rijden ze via België, Luxemburg, Frankrijk, Spanje, Marokko, Westelijke Sahara, Mauritanië en Senegal naar het Gambiaanse Tanji, het eindpunt van de avontuurlijke roadtrip door tien landen. Een slordige 7500 kilometer bij elkaar. In het drukke vissersstadje wacht hen op het ritme van de djembé een warm welkom van de lokale bevolking. Alle vehikels, een kleine twintig occasions in totaal, worden uiteindelijk gedoneerd aan ziekenhuizen en andere medische voorzieningen en scholen in Gambia én Senegal.
De reis (van de meeste studenten) is te volgen op Polarsteps en Instagram
Interview: Chris Korsten
Ze hebben op school al meerdere keren met succes samengewerkt.
Dat was telkens van korte duur. Ditmaal gaan de studenten Daan van de Westerlo en Guus Aben -allebei 19, de een uit Stiphout, de ander uit Ledeacker- wat intensiever met elkaar in zee. Als lid van de Go for Africa-‘karavaan’ stappen ze in een occasion die hen naar Gambia moet brengen.
Wat niet weet wat niet deert. De donkerblauwe Volvo XC70 uit 2003, de ‘uitverkoren’ auto van het tweetal, ziet er –gekeken naar z’n leeftijd met de bijbehorende kilometerstand van bijna een half miljoen op de teller- op het eerste gezicht pico bello uit. „Niet alles is goud wat er blinkt. In werkelijkheid heeft-ie wat lakschade. We hebben het slim opgelost door sponsorstickers eroverheen te plakken”, licht Guus toe. „Kijk, die stickers moesten we sowieso ergens kwijt. Het bekende gezegde twee vliegen in een klap is daarom van toepassing!”
‘Dingetjes’
De auto hebben Daan en Guus, twee vierdejaars mechatronica-studenten van Ter AA, bij een Tilburgse dealer voor een bedrag à 1300 euro op de kop getikt. „Met die prijs waren we op zich tevreden. Tegelijkertijd waren we ons ervan bewust dat er nog enkele ‘dingetjes’ moesten gebeuren om de APK-keuring rond te krijgen. Denk aan het vervangen van twee stuurkogels, twee fuseekogels en een veer aan de linkervoorkant. Zaken die makkelijk zijn op te lossen. Let wel: dit komt toevallig uit de mond van iemand met twee rechterhanden”, benadrukt Guus grinnikend. „Mocht ik er niet uitkomen, dan bestaat er altijd nog een of ander YouTube-kanaal om snel wijzer te worden. Je moet vooral niet te bang zijn, gewoon eraan beginnen.”
Dat de Volvo wat olie lekt is het enige mankement dat (voorlopig) zo zal blijven. „We zijn vele arbeidsuren verder als we dat probleem de wereld willen uithelpen. Vandaar dat we ervoor hebben gekozen een extra jerrycan met olie mee te nemen. Het is een auto op wielen. Zolang de wielen blijven ronddraaien, is er niks aan de hand”, vult Daan gortdroog aan, gevolgd door een schaterlach.
Bluetooth carkit
Behalve dat de twee gecharmeerd zijn van een zekere mate van comfort -er is stoelverwarming aan boord- zijn ze on the road niet vies van een lekker stukje muziek. „We hebben een bluetooth carkit. Daarvan hopen we onderweg veel plezier te hebben. Ik weet dat Guus fan is van hardstyle en house, zélf omarm ik weer andere stijlen. Van Nederlandstalig tot hiphop. Uit ervaring weet ik dat je van sommige muziek automatisch wat harder op het gaspedaal gaat trappen. Daar moeten we misschien toch op letten. Veiligheid boven alles!”, stelt Daan. „In een opwelling leek het ons best geinig zwaailichten op de auto te monteren. De organisatie vond dat niet zo’n goed idee.”
Geiten
Beiden waren nog geen achttien, toen ze al hun rijbewijs op zak hadden. „We hebben dus al wat rijervaring. Dit wordt zonder meer een ander verhaal. Zodra we Europa uit zijn, zullen we geheid te maken krijgen met weinig herkenbare situaties op de weg. Asfalt is lang niet overal aanwezig; met name in het begin wordt dat even wennen. Geiten en andere dieren kunnen zomaar ineens voor je neus verschijnen. Als je die aanrijdt, heb jij óók een probleem”, schetst Guus. Een andere factor waarmee ze rekening dienen te houden is het dekselse woestijnzand. „Onze Volvo heeft daar ongetwijfeld weinig mee op. Gijs Ermens, een oud-student van Ter AA die de reis drie jaar geleden heeft gemaakt, heeft me al vele ‘zandverhalen’ in geuren en kleuren verteld. Ben reuzebenieuwd naar wat wíj gaan meemaken. Verwacht dat we ook veel van deze expeditie gaan leren. Niet voor niets luidt onze teamnaam Expeditie Tanken en Tieren. Tieren dus uitsluitend in positieve zin!”
Stage
Na aankomst in Tanji gaat het duo eerst stagelopen in Baïla, een dorp in de (achtergestelde) Zuid-Senegalese Casamance. Ze gaan er onder andere lesgeven op het Centre de Formation Profesionnelle(CFP), een plaatselijke school voor beroepsonderwijs. De inhoud van de lessen moet nog nader worden bepaald. Na drie weken verkassen ze naar de PIA-school in het Noord-Gambiaanse Bakau waar lessen elektrotechniek op het programma staan.
Ze hebben op school al meerdere keren met succes samengewerkt.
Dat was telkens van korte duur. Ditmaal gaan de studenten Daan van de Westerlo en Guus Aben -allebei 19, de een uit Stiphout, de ander uit Ledeacker- wat intensiever met elkaar in zee. Als lid van de Go for Africa-‘karavaan’ stappen ze in een occasion die hen naar Gambia moet brengen.
Wat niet weet wat niet deert. De donkerblauwe Volvo XC70 uit 2003, de ‘uitverkoren’ auto van het tweetal, ziet er –gekeken naar z’n leeftijd met de bijbehorende kilometerstand van bijna een half miljoen op de teller- op het eerste gezicht pico bello uit. „Niet alles is goud wat er blinkt. In werkelijkheid heeft-ie wat lakschade. We hebben het slim opgelost door sponsorstickers eroverheen te plakken”, licht Guus toe. „Kijk, die stickers moesten we sowieso ergens kwijt. Het bekende gezegde twee vliegen in een klap is daarom van toepassing!”
‘Dingetjes’
De auto hebben Daan en Guus, twee vierdejaars mechatronica-studenten van Ter AA, bij een Tilburgse dealer voor een bedrag à 1300 euro op de kop getikt. „Met die prijs waren we op zich tevreden. Tegelijkertijd waren we ons ervan bewust dat er nog enkele ‘dingetjes’ moesten gebeuren om de APK-keuring rond te krijgen. Denk aan het vervangen van twee stuurkogels, twee fuseekogels en een veer aan de linkervoorkant. Zaken die makkelijk zijn op te lossen. Let wel: dit komt toevallig uit de mond van iemand met twee rechterhanden”, benadrukt Guus grinnikend. „Mocht ik er niet uitkomen, dan bestaat er altijd nog een of ander YouTube-kanaal om snel wijzer te worden. Je moet vooral niet te bang zijn, gewoon eraan beginnen.”
Dat de Volvo wat olie lekt is het enige mankement dat (voorlopig) zo zal blijven. „We zijn vele arbeidsuren verder als we dat probleem de wereld willen uithelpen. Vandaar dat we ervoor hebben gekozen een extra jerrycan met olie mee te nemen. Het is een auto op wielen. Zolang de wielen blijven ronddraaien, is er niks aan de hand”, vult Daan gortdroog aan, gevolgd door een schaterlach.
Bluetooth carkit
Behalve dat de twee gecharmeerd zijn van een zekere mate van comfort -er is stoelverwarming aan boord- zijn ze on the road niet vies van een lekker stukje muziek. „We hebben een bluetooth carkit. Daarvan hopen we onderweg veel plezier te hebben. Ik weet dat Guus fan is van hardstyle en house, zélf omarm ik weer andere stijlen. Van Nederlandstalig tot hiphop. Uit ervaring weet ik dat je van sommige muziek automatisch wat harder op het gaspedaal gaat trappen. Daar moeten we misschien toch op letten. Veiligheid boven alles!”, stelt Daan. „In een opwelling leek het ons best geinig zwaailichten op de auto te monteren. De organisatie vond dat niet zo’n goed idee.”
Geiten
Beiden waren nog geen achttien, toen ze al hun rijbewijs op zak hadden. „We hebben dus al wat rijervaring. Dit wordt zonder meer een ander verhaal. Zodra we Europa uit zijn, zullen we geheid te maken krijgen met weinig herkenbare situaties op de weg. Asfalt is lang niet overal aanwezig; met name in het begin wordt dat even wennen. Geiten en andere dieren kunnen zomaar ineens voor je neus verschijnen. Als je die aanrijdt, heb jij óók een probleem”, schetst Guus. Een andere factor waarmee ze rekening dienen te houden is het dekselse woestijnzand. „Onze Volvo heeft daar ongetwijfeld weinig mee op. Gijs Ermens, een oud-student van Ter AA die de reis drie jaar geleden heeft gemaakt, heeft me al vele ‘zandverhalen’ in geuren en kleuren verteld. Ben reuzebenieuwd naar wat wíj gaan meemaken. Verwacht dat we ook veel van deze expeditie gaan leren. Niet voor niets luidt onze teamnaam Expeditie Tanken en Tieren. Tieren dus uitsluitend in positieve zin!”
Stage
Na aankomst in Tanji gaat het duo eerst stagelopen in Baïla, een dorp in de (achtergestelde) Zuid-Senegalese Casamance. Ze gaan er onder andere lesgeven op het Centre de Formation Profesionnelle(CFP), een plaatselijke school voor beroepsonderwijs. De inhoud van de lessen moet nog nader worden bepaald. Na drie weken verkassen ze naar de PIA-school in het Noord-Gambiaanse Bakau waar lessen elektrotechniek op het programma staan.
